Werkbezoek Oktober-November 2009
Na ons vertrek in juli van dit jaar is er weer nieuws te melden.
In augustus kregen we bericht van het overlijden van Florence, de huismoeder.
Ze heeft van de getraumatiseerde kleintjes met veel liefde vrolijke, dansende en zingende kinderen gemaakt.
Sinds januari gaan ze allemaal naar school om zich daar verder te ontwikkelen.
In het huis hebben we bij ons laatste werkbezoek in november 2009 een grote foto van haar opgehangen.
Misschien kunnen de kinderen het verlies zo beter verwerken.
Tijdens het werkbezoek in november hoorden we van Fatuma dat Ratibu bij zijn oma kon wonen.
De kinderen zijn vaker ziek geweest.
Ze hadden ringworm. malaria en herpes zoster.
We hebben bij drogisten en direct bij VSM geprobeerd een sponsor te vinden voor vitaminepreparaten, maar tevergeefs.
De huismoeder die er nu is voldoet niet, ze laat de kinderen maar aanmodderen.
De kinderen gedragen zich minder goed dan in de tijd van Florence.
Van het hoofd van de Methodist Academy hoorden we dat ze vaker te laat komen, zonder dat ze ontbeten hebben.
De middagpauze zou te kort zijn om in het huis van Fatuma te gaan lunchen.
Hij vertelde ook dat het, zeker voor de meisjes, heel gevaarlijk is om morgens zo vroeg over het bospad naar school te lopen.
Voordat Sammy en Esther het overnemen.hopen ze een goede tijdelijke kracht te vinden.
Alles duurt langer in Kenia, maar de nieuwe bedden voor de meisjes zijn klaar, hun kamer.ook.
De matrassen blijven een probleem. Van de container die misschien naar Kenia zou gaan en ze mee zou nemen hebben we niets meer gehoord.
Het positieve is dat ze nu wel met alles mogen spelen, Florence vond het zonde van het speelgoed.
Er staan zelfs enkele boeken in de kast en er hangen meer tekeningen.
We blijven op zoek naar Engelse kinderboeken.
De mandala’s die Cristel de vorige keer meegegeven had in mapjes zijn allemaal gekleurd.
Ze waren ook blij met de kleren, de klompjes, de viltstiften en de kleine surprises die we elke keer meenemen., Iedereen heel hartelijk bedankt.
Ze zijn altijd blij met kleurplaten. Wie wil er wat afdrukken voor ze?
We kregen een doos vol verbandmateriaal van het Erasmus Medisch Centrum, waarvan we elke keer iets meenemen.
Ze kunnen nu jaren vooruit met steeds een gevulde EHBO kist.
Bedankt Joke.
Deze keer hebben we veel contacten gelegd in Kenia.
Die heb je hard nodig om iets gedaan te krijgen. Neema en Baraka beginnen een begrip te worden in de buurt van Kwale.
We stonden eerst samen met andere organisaties geregistreerd bij het gouvernement in Kwale,
Dit is veranderd in een zelfstandige stichting die in Kwale actief is.
Van ons hotel kregen we de afgeschreven handdoeken van de gasten.
De penningmeester van de Rotary Club vraagt andere hoteleigenaren dit ook te doen.
Bij de dovenschool hebben we weer een rollator afgeleverd voor een doof/blind meisje met een slechte motoriek.
De hoortoestellen van de vorige keer zijn al in gebruik, ze kunnen er nog meer gebruiken.
Er is een nieuw bestuurslid voor Baraka. Haar naam is Nancy.
Ainea is na de dood van haar moeder ergens anders gaan wonen en is geen bestuurslid meer.
Nancy regelt nu al veel, omdat Fatuma voor haar werk nogal eens afwezig is.
Met haar zijn we ook naar Plan International in Kwale geweest
Vorige keer zag ik een prachtige grote blauwe bus van Plan, waar twee heren mee naar de markt gingen.
Ik had al een brief geschreven met het verzoek om die bus voor onze kinderen in te zetten.
Ze wisten van geen bus en wilden de kinderen van Baraka ook niet ondersteunen.
Wij kregen de indruk dat ze net zo corrupt zijn als velen in Kenia.
Het is erg moeilijk om sponsors te vinden voor de kinderen die naar de Methodist Academy gaan waar ze GOED onderwijs krijgen.
Binti, Issa, Momo en Suleiman gaan nu naar deze school, maar we kunnen het amper betalen.
De kosten zijn per kind toch € 20,- tot € 25,- per maand. Momo heeft een sponsor.
Subsidie krijgen is geen optie, omdat het geen éénmalig project is.
Het is wel de bedoeling dat ze hun studie afmaken, dus de kosten blijven terugkomen.
De andere kinderen moeten nu ook op de minder goede scholen blijven.
In de buurt van Tilburg had ik de directeuren van basisscholen aangeschreven, zonder resultaat.
We gaan het nu op een andere manier proberen.
Van de drie kinderen die geen sponsor hebben is een kort profiel gemaakt.
Dit willen we zo veel mogelijk verspreiden via de e-mail, en dergelijke.
Wilt u a.u.b helpen en dit doorsturen naar zo veel mogelijk adressen in uw bestand?
In maart gaan we weer naar Kenia.
Heeft u vragen of opmerkingen dan horen we dat graag.
Zonder uw steun zouden de kinderen een veel minder prettig leven hebben.
De bijbehorende foto´s kunt u bekijken op http://picasaweb.google.nl/theaneema in drie mappen 2009
Vriendelijke groet,
Thea Bekkers
Na ons vertrek in juli van dit jaar is er weer nieuws te melden.
In augustus kregen we bericht van het overlijden van Florence, de huismoeder.
Ze heeft van de getraumatiseerde kleintjes met veel liefde vrolijke, dansende en zingende kinderen gemaakt.
Sinds januari gaan ze allemaal naar school om zich daar verder te ontwikkelen.
In het huis hebben we bij ons laatste werkbezoek in november 2009 een grote foto van haar opgehangen.
Misschien kunnen de kinderen het verlies zo beter verwerken.
Tijdens het werkbezoek in november hoorden we van Fatuma dat Ratibu bij zijn oma kon wonen.
De kinderen zijn vaker ziek geweest.
Ze hadden ringworm. malaria en herpes zoster.
We hebben bij drogisten en direct bij VSM geprobeerd een sponsor te vinden voor vitaminepreparaten, maar tevergeefs.
De huismoeder die er nu is voldoet niet, ze laat de kinderen maar aanmodderen.
De kinderen gedragen zich minder goed dan in de tijd van Florence.
Van het hoofd van de Methodist Academy hoorden we dat ze vaker te laat komen, zonder dat ze ontbeten hebben.
De middagpauze zou te kort zijn om in het huis van Fatuma te gaan lunchen.
Hij vertelde ook dat het, zeker voor de meisjes, heel gevaarlijk is om morgens zo vroeg over het bospad naar school te lopen.
Voordat Sammy en Esther het overnemen.hopen ze een goede tijdelijke kracht te vinden.
Alles duurt langer in Kenia, maar de nieuwe bedden voor de meisjes zijn klaar, hun kamer.ook.
De matrassen blijven een probleem. Van de container die misschien naar Kenia zou gaan en ze mee zou nemen hebben we niets meer gehoord.
Het positieve is dat ze nu wel met alles mogen spelen, Florence vond het zonde van het speelgoed.
Er staan zelfs enkele boeken in de kast en er hangen meer tekeningen.
We blijven op zoek naar Engelse kinderboeken.
De mandala’s die Cristel de vorige keer meegegeven had in mapjes zijn allemaal gekleurd.
Ze waren ook blij met de kleren, de klompjes, de viltstiften en de kleine surprises die we elke keer meenemen., Iedereen heel hartelijk bedankt.
Ze zijn altijd blij met kleurplaten. Wie wil er wat afdrukken voor ze?
We kregen een doos vol verbandmateriaal van het Erasmus Medisch Centrum, waarvan we elke keer iets meenemen.
Ze kunnen nu jaren vooruit met steeds een gevulde EHBO kist.
Bedankt Joke.
Deze keer hebben we veel contacten gelegd in Kenia.
Die heb je hard nodig om iets gedaan te krijgen. Neema en Baraka beginnen een begrip te worden in de buurt van Kwale.
We stonden eerst samen met andere organisaties geregistreerd bij het gouvernement in Kwale,
Dit is veranderd in een zelfstandige stichting die in Kwale actief is.
Van ons hotel kregen we de afgeschreven handdoeken van de gasten.
De penningmeester van de Rotary Club vraagt andere hoteleigenaren dit ook te doen.
Bij de dovenschool hebben we weer een rollator afgeleverd voor een doof/blind meisje met een slechte motoriek.
De hoortoestellen van de vorige keer zijn al in gebruik, ze kunnen er nog meer gebruiken.
Er is een nieuw bestuurslid voor Baraka. Haar naam is Nancy.
Ainea is na de dood van haar moeder ergens anders gaan wonen en is geen bestuurslid meer.
Nancy regelt nu al veel, omdat Fatuma voor haar werk nogal eens afwezig is.
Met haar zijn we ook naar Plan International in Kwale geweest
Vorige keer zag ik een prachtige grote blauwe bus van Plan, waar twee heren mee naar de markt gingen.
Ik had al een brief geschreven met het verzoek om die bus voor onze kinderen in te zetten.
Ze wisten van geen bus en wilden de kinderen van Baraka ook niet ondersteunen.
Wij kregen de indruk dat ze net zo corrupt zijn als velen in Kenia.
Het is erg moeilijk om sponsors te vinden voor de kinderen die naar de Methodist Academy gaan waar ze GOED onderwijs krijgen.
Binti, Issa, Momo en Suleiman gaan nu naar deze school, maar we kunnen het amper betalen.
De kosten zijn per kind toch € 20,- tot € 25,- per maand. Momo heeft een sponsor.
Subsidie krijgen is geen optie, omdat het geen éénmalig project is.
Het is wel de bedoeling dat ze hun studie afmaken, dus de kosten blijven terugkomen.
De andere kinderen moeten nu ook op de minder goede scholen blijven.
In de buurt van Tilburg had ik de directeuren van basisscholen aangeschreven, zonder resultaat.
We gaan het nu op een andere manier proberen.
Van de drie kinderen die geen sponsor hebben is een kort profiel gemaakt.
Dit willen we zo veel mogelijk verspreiden via de e-mail, en dergelijke.
Wilt u a.u.b helpen en dit doorsturen naar zo veel mogelijk adressen in uw bestand?
In maart gaan we weer naar Kenia.
Heeft u vragen of opmerkingen dan horen we dat graag.
Zonder uw steun zouden de kinderen een veel minder prettig leven hebben.
De bijbehorende foto´s kunt u bekijken op http://picasaweb.google.nl/theaneema in drie mappen 2009
Vriendelijke groet,
Thea Bekkers
 |
 |
 |
 |
 |
Baraka Children's Home
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Copyright © 2011by "friedel" · All Rights reserved ·